म एउटा देश हेरिरहेको छु
जहाँ,
हरेक बिहान हृदयले सगरमाथा छुन्छ,
र छाती गौरबले फुल्छ।
हरेक प्रार्थनामा
मनले लुम्बिनी टेक्छ
र शान्तिको कामना गर्छ ।
फराकिलो क्षितिज नाप्ने
स्वयम्भुको आँखामा
हरेक साँझ
रमाइरहेको नेपालीपन भेटिन्छ ।
म एउटा देश खोजिरहेको छु
जहाँ सधैं
गण्डकी प्रेमको गीत गुनगुनाउँछ,
कर्णाली एकताको हात फैलाउछ
र कोशी चेतनाको दुन्दुभी बजाउछ ।
मादलुको तालमा चल्छन मेरा गोडाहरु
खुट्टाहरु देउडाको तालमा उठ्छन र
मारुनिमा कम्मर मर्किन्छन ।
कौडामा मचिन्छन शरीर र
साकेलामा फनक्कै घुम्छौ हामी ।
मलाई पुग्ने रहर छ त्यस्तो देशमा
जहाँ
माछापुछ्रे फेवामा पौडिन्छ आनन्दले,
सुन्दरी रारा
हिमालको छायासग प्रेमालाप गर्छ र
संसारकै मन लोभ्याँउछ ।
यति हुँदाहुँदै
म मनभरी प्रश्न बोकिरहन्छु सधैँभरि
किन अनुहारमा उज्यालो बोक्दैन मेरो देश,
किन मुस्कुराउदैन मेरो देश !
किन मुस्कुराउँदैन मेरो देश, कबिता सङ्ग्रह २०७०
