आँखाको डील नाघेर
नानी भित्र बाट
चियाएको थिएँ,
तिमि लफ़्रक्कै भिजेकी थियौ
मलाइ सोध्नु थिएन
सोधिन !
तिमी शान्त !
तिमी क्लान्त !
रुझेको आँखालाई
मैले बुझेको थिएँ
ती खुसी मिश्रित
मोति-कणहरु थिए !
छाती तिम्रो,
अधिकारै थियो मेरो,
कति फराकिलो,
गर्बले नाङ्ग्लो जत्रै पाएको थिएँ मैले
हृदय छोएको थिएँ
कति उदार !
मलाइ खोज्नु थिएन
ओठमा मुस्कान
अनुहारनै धप्प बलेझैं थियो !
शरीर श्राबले लपक्क
सुकोमल ती काला केशहरु
फर-फर सुबास छर्दै थिए !
म अनुभूत गर्दै थिएँ,
क्षणमै तिम्रा पाइला
आकाश टेक्तै थिए
संसारै जितेको खुसी थियो
संसारै भुलेको बुर्कुशी थियो
मलाइ जन्माएको क्षण
मलाइ रौँ-चिरा थाहा छ
मेरी आमा !
माघ १६, २०७०
